Kayseri’nin Soğuk Sabahları ve İçimdeki Eksik Parça
Bugün Kuruyemisler sayfasında “Sohan tatlısı içinde ne var” üzerine hazırladığımız içeriği sizlerle buluşturuyoruz.
Kayseri’de sabahlar her zaman biraz sert başlar. Soğuk, insanın yüzüne tokat gibi çarpar ama garip bir şekilde bunu seviyorum. 25 yaşındayım ve hâlâ bazı sabahlar kendimi çocuk gibi hissediyorum; sanki bir şeyleri yeni öğreniyormuşum gibi.
O sabah da öyleydi. Pencereden dışarı baktığımda Erciyes’in tepesinde ince bir sis vardı. İçimde tuhaf bir boşluk hissiyle uyandım. Ne tam mutsuzluk ne de tam huzur… arada kalmış bir şey.
Defterimi açtım. Her sabah yaptığım gibi yazmaya başladım ama kelimeler yine kaçıyordu. Aklımda tek bir şey dönüyordu:
Sohan tatlısı içinde ne var?
Nereden geldiğini bilmiyorum bu sorunun. Belki bir video, belki çocukluğumdan kalan silik bir anı. Ama içimde bir yere takılıp kalmıştı.
—
Bir Tatlının Peşine Düşmek
O gün dışarı çıkmam gerekiyordu. Evde kalırsam düşüncelerim beni daha çok boğacaktı. Montumu giyip sokaklara çıktım.
Kayseri sokaklarında yürürken insanlar hep bir yere yetişiyor gibidir. Kimse durmaz. Ben ise durmakla yürümek arasında sıkışmış gibiyim.
Bir pastanenin önünden geçerken camın arkasında altın rengi tatlılar gördüm. İçimden bir şey kıpırdadı. O an yine aynı soru:
Sohan tatlısı içinde ne var?
Sanki cevabı bulursam içimdeki eksiklik de dolacakmış gibi hissettim. Saçma belki ama bazı duygular mantıkla açıklanmıyor zaten.
İçeri girdim.
Sıcak hava yüzüme çarptı. Karamel, şerbet ve taze hamur kokusu… insanın çocukluğuna benzeyen bir koku vardı içeride. Tezgâhın arkasındaki kadın bana baktı.
“Ne aramıştın evladım?” dedi.
Bir an durdum. Sanki çok önemli bir şey soracakmışım gibi hissettim.
“Sohan tatlısı var mı?” dedim.
Kadın kaşlarını hafif kaldırdı. “Bizde öyle bir tatlı yok ama…” dedi, “nereden duydun?”
Omuz silktim. “Bilmiyorum.”
O an içimde bir hayal kırıklığı oluştu. Sanki bulmam gereken bir şey yok olmuş gibi.
—
Sohbetler, Hatıralar ve Eksik Tarifler
Pastaneden çıktım ama o soru peşimi bırakmadı. Banka oturdum, telefonumu çıkardım. Aradım: Sohan tatlısı içinde ne var?
Hiçbir net cevap yoktu. Bazı karışık tarifler, bazı uydurma açıklamalar… ama hiçbiri gerçek gibi gelmedi.
Bazen hayat da böyle değil mi? Ararsın ama bulamazsın. Ve bulamadığın şey aslında ne olduğunu bile bilmediğin bir eksikliktir.
O sırada yanımda oturan yaşlı bir amca konuştu:
“Bir şey mi kaybettin evlat?”
Gülümsedim ama içim buruktu. “Belki de hiç sahip olmadığım bir şeyi arıyorum.”
Amca sessiz kaldı. Sonra cebinden küçük bir şeker çıkardı.
“Al,” dedi, “bazen tatlı şeyler insanın içini düzeltir.”
Şekeri aldım ama içim düzelmedi.
—
Çocukluk ve Tatlıların Hafızası
Eve dönerken aklım çocukluğuma gitti. Annemin mutfakta yaptığı tatlılar… o zamanlar her şey daha basitti.
Fırından çıkan sıcak hamurun kokusu, mutfakta buharın yükselişi, annemin telaşlı ama huzurlu hali…
Belki de “Sohan tatlısı içinde ne var?” sorusu aslında başka bir şeydi.
Belki içinde:
çocukluk vardı
eksik kalan anılar vardı
söylenmemiş cümleler vardı
Ama hiçbir tarif bunu yazmazdı.
Eve girdiğimde direkt defterimi açtım.
—
Defterin İçine Dökülen Duygular
Yazmaya başladım. Bu sefer durmadım.
“Bugün bir tatlı aradım,” diye yazdım. “Ama aslında bir tatlı değil, bir anlam arıyordum.”
Kendimi saklamadım. Çünkü artık saklamanın bir anlamı yoktu.
İçimde net duygular vardı:
Hayal kırıklığı
Özlem
Hafif bir umut
Hepsi birbirine karışmıştı.
Sanki Sohan tatlısı bir tarif değil de bir duyguymuş gibi hissediyordum. İçinde ne olduğu önemli değil, eksikliği önemliydi.
—
Bir Arkadaş Mesajı ve Kırılan Düşünceler
Akşamüstü telefonum çaldı. Eski bir arkadaşım yazmıştı.
“Ne yapıyorsun?”
Uzun süre cevap vermedim. Sonra sadece “düşünüyorum” yazdım.
O da “neyi?” dedi.
Bir an durdum. Parmaklarım ekrana gitti.
“Bilmiyorum. Sohan tatlısı içinde ne var diye düşünüyorum.”
Mesajı görünce güldü sanırım. Çünkü cevap kısa geldi:
“Google’a yazsana.”
Ama mesele o değildi. Bunu anlatamadım.
—
Gerçekle Yüzleşme
Gece olduğunda Kayseri’nin soğuğu daha da sertleşti. Pencereden dışarı baktım. Sokaklar sessizdi.
O an anladım ki ben bir tatlının peşinde değildim. Bir hissin peşindeydim.
Belki de içimde eksik olan şey:
netlik
aidiyet
çocukluk güveni
“Sohan tatlısı içinde ne var?” sorusu aslında benim kendime sorduğum bir soruydu.
Ben kimim ve neden bu kadar eksik hissediyorum?
—
Küçük Bir Umut Kıvılcımı
Ertesi gün tekrar dışarı çıktım. Bu sefer amaçsız değildim. Sadece yürümek için yürüyordum.
Bir fırının önünden geçerken içeriden sıcak ekmek kokusu geldi. İçimde hafif bir şey değişti.
Belki de bazı soruların cevabı yoktu.
Belki de Sohan tatlısı diye bir şey hiç yoktu ama onun yokluğu bile bana bir şey öğretiyordu.
İçimde küçük bir umut belirdi:
Her şeyin cevabı bulunmak zorunda değil
Bazı sorular sadece hissedilmek için vardır
—
İçimde Kalan Son Cümle
Akşam defterime son bir şey yazdım:
“Bugün bir tatlı ararken kendimi kaybettim ve belki de ilk kez kendime bu kadar yaklaştım.”
Ve o an anladım ki mesele Sohan tatlısı içinde ne olduğu değil, benim onun peşinde kim olduğumdu.
Kayseri’nin soğuk sokakları yine sessizdi ama içimde ilk defa biraz sıcaklık vardı.
Bu içeriğimizle “Sohan tatlısı içinde ne var” hakkında kapsamlı bir bakış açısı sunmaya çalıştık. Kuruyemisler okurlarına sevgilerle!